Kategoria: Blog

Rola ciszy i obecności w procesie psychoterapeutycznym O terapeutycznym potencjale niedomówień, pauz i bycia „tu i teraz” Paradoks milczenia w psychoterapii Psychoterapia kojarzy się powszechnie z rozmową. Klient przychodzi, aby mówić, terapeuta – aby słuchać i odpowiadać. W powszechnym wyobrażeniu, dobrze przeprowadzona psychoterapia to taka, w której pada wiele trafnych pytań, głębokich interpretacji i pomocnych podsumowań. Tymczasem jednym z najbardziej niedocenianych, a zarazem najpotężniejszych narzędzi w pracy psychoterapeutycznej jest cisza. Cisza w psychoterapii nie oznacza braku interwencji. Przeciwnie – stanowi interwencję o szczególnym charakterze. To przestrzeń, w której klient może spotkać się z samym sobą w obecności drugiego człowieka, bez konieczności wypełniania tej obecności słowami. Psychoterapeuta, który potrafi świadomie i kompetentnie korzystać z ciszy, dysponuje narzędziem o głębokim potencjale transformującym. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie roli ciszy i obecności w…

Jak prowadząc psychoterapię formułować pytania, które otwierają nowe perspektywy i pogłębiają eksplorację Dlaczego pytanie jest ważniejsze niż odpowiedź? W gabinecie psychoterapeutycznym codziennie zadajemy dziesiątki, a czasem setki pytań. Większość z nich pada automatycznie, odruchowo – wyuczonych w toku szkoleń, praktyk, podpatrzonych u superwizorów. Jednak niewielu z nas zatrzymuje się nad tym, co właściwie robi pytanie w relacji psychoterapeutycznej. Czy jest narzędziem diagnostycznym? Sposobem na wypełnienie ciszy? Metodą na popchnięcie klienta w określonym kierunku? A może czymś znacznie bardziej subtelnym – instrumentem współtworzenia nowej rzeczywistości? Pytanie w psychoterapii to nie jest technika. To postawa. To fundamentalne założenie, że klient nie jest przedmiotem badania, lecz podmiotem własnego doświadczenia, które może odkrywać w bezpiecznej, refleksyjnej przestrzeni. Sztuka zadawania pytań polega na tym, by nie szukać odpowiedzi, które już znamy, lecz by wspólnie odkrywać…

Role społeczne i role grupowe w psychoterapii Od pierwszych lat życia człowiek uczy się funkcjonować wśród innych ludzi. Już jako dziecko poznaje zasady obowiązujące w rodzinie, grupie rówieśniczej, szkole i kolejnych środowiskach społecznych. Wraz z tym procesem stopniowo przyjmuje różnorodne role społeczne, które pomagają mu odnaleźć swoje miejsce w otoczeniu oraz budować relacje z innymi. Rola społeczna to zbiór zachowań, postaw i oczekiwań związanych z określoną pozycją, jaką jednostka zajmuje w społeczeństwie lub w konkretnej grupie. Każda rola wiąże się z określonymi normami, obowiązkami, przywilejami oraz granicami swobody. Społeczeństwo oczekuje od rodzica, nauczyciela, dziecka, partnera czy pracownika określonych zachowań, a jednocześnie każda osoba wnosi do pełnionej roli własną osobowość, temperament, historię życia i indywidualny sposób działania. Role społeczne nigdy nie są jedynie mechanicznym odgrywaniem wyuczonych schematów. Choć zawierają zestaw społecznych…